De Zon is de ster die het dichtst bij de Aarde staat en het centrum vormt van ons zonnestelsel. De Zon is een middelgrote ster in een buitenste arm van ons Melkwegstelsel en wordt geclassificeerd als een dwergster (gele dwerg).
Doordat de Zon veel zwaarder is dan enig ander object in ons zonnestelsel, bewegen alle andere objecten in het zonnestelsel om de Zon. De Zon is het enige object in ons zonnestelsel dat zelf licht produceert, de andere hemellichamen reflecteren slechts licht.
De Zon heeft een diameter van ongeveer 1,4 miljoen km (ruim 100 keer zo groot als de Aarde) en een oppervlaktetemperatuur van circa 5500°C. Vanaf de Aarde gezien is de Zon verreweg het helderste object aan de hemel en bepaalt het het dag/nacht ritme.
Door de Zon, in combinatie met de schuine stand van de Aarde, hebben we ook seizoenen. De Zon vormt de basis voor de meest primitieve vorm van tijdmeting: namelijk de zonnetijd.
De Zon zorgt voor het grootste deel van de warmte in de aardatmosfeer en is de belangrijkste bron van energie. Al het leven op Aarde is (direct of indirect) afhankelijk van de energie van de Zon.
De Zon is opgebouwd uit plasma. Ruim 99% van de Zon is Waterstof en Helium. Het binnenste deel van de zon is zo heet en dicht dat er kernfusie plaatsvindt: iedere seconde wordt er ongeveer 600 miljoen ton Waterstof omgezet in Helium. De energie die daarbij vrijkomt, wordt grotendeels uitgestraald in de vorm van straling, waaronder zichtbaar licht. Maar het grootste deel van deze straling blijft onzichtbaar voor het blote oog.
De Zon ontwikkelde zich ongeveer 4,6 miljard jaar geleden. Over enkele miljarden jaren zal de Zon zijn volgende ontwikkelingsfase ingaan. Het Waterstof binnen de Zonnekern zal opraken, waardoor de kern onder zijn eigen gewicht ineenstort. De Zon zal vervolgens in hitte en grootte toenemen (rode reus), en daarbij Venus en Mercurius verzwelgen en de Aarde onbewoonbaar maken. Aan het eind van zijn levensloop zal de Zon zijn buitenste lagen loslaten (planetaire nevelfase) en transformeren in een witte dwerg. (witte cirkel, de Zon wordt symbool voor het ‘niets’, het onbegrensde.)
Het oppervlak van de Zon vertoont een wisselend aantal zonnevlekken, die veroorzaakt worden door lokale magneetvelden.
Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Zon
Wanneer je je verdiept in de natuurkunde van de Zon leer je dat ‘onze’ stabiele, brandende ster elke seconde zo’n vier miljoen ton aan materie omzet in energie en dat een deel van die energie het leven op aarde onderhoudt. De Zon wordt millennia lang aanbeden en als magisch beschouwd. De synodische rotatie van de Aarde en haar baan rond de Zon vormen de basis van zonnekalenders, waaronder de Gregoriaanse kalender die wereldwijd veel gebruikt wordt.
De Zon wordt in de astrologie en in veel culturen weergegeven als een cirkel met een stip in het midden. Het kan uitgelegd worden als de Zon als middelpunt van ons planetenstelsel, met de planeten er omheen. Maar ook als versmelting van mannelijke en vrouwelijke energie, waardoor éénheid gecreëerd wordt.
Ook de Zon met een gezicht kom je regelmatig tegen: dit versterkt het idee dat veel mensen door de eeuwen heen de Zon als persoonlijkheid of godheid zagen.
De Zon wordt in verband gebracht met de derde chakra of zonnevlecht en staat voor de kracht, energie, passie, enthousiasme, mannelijkheid, vuur, warmte, licht, liefde, positiviteit, leven gevend, oerbron, universele levenskracht en gelukkige kant van het leven. Het duidt op optimisme, warmte en levensvreugde. De Zon laat alles in een nieuw licht zien en alles wat onduidelijk was, wordt nu helder.
De Zon is letterlijk datgene dat zorgt voor de verlichting van de Aarde. Daarnaast wordt het woord verlichting ook gebruikt voor een spiritueel ontwaken, een verruimd bewustzijn. Waar alles bij de Maan zich nog in het onderbewuste afspeelde, is bij de Zon sprake van een verruimd bewustzijn.
Wanneer de Zon afgebeeld wordt met een witte cirkel, wordt de Zon symbool voor het ‘niets’, het onbegrensde.