Algemeen:
Het Eland is het grootste zoogdier uit de familie van de hertachtigen. Het Eland heeft een opmerkelijke snuit. De vacht is ruw en grijsbruin van kleur. De rui valt in de lente. De poten zijn lang, waardoor hij in de diepe sneeuw kan lopen en zijn grijzig wit. Bij vrouwtjes of koeien loopt deze kleur over tot bij de staart. Volwassen mannetjes of stieren hebben een baard en een gewei. Elanden hebben een sterk ontwikkeld reuk- en gehoororgaan. Het zicht is echter beperkt.
Het Eland heeft een kop-romplengte van 200 tot 290 centimeter. Het mannetje heeft een schofthoogte van 180 tot 220 centimeter en een lichaamsgewicht van 320 tot 800 kilogram. Het vrouwtje heeft een schoft van 150 tot 170 centimeter hoog en een gewicht van 275 tot 375 kilogram. De staart is vrij klein: slechts 7 tot 10 centimeter. Het gewei kan gemakkelijk een spanwijdte bereiken van 2 meter.
Elandstieren hebben over het algemeen een breed, bladvormig schoffelgewei met korte uitsteeksels, maar er zijn ook individuen met een takvormig stanggewei. Het voorkomen van beide typen is geografisch bepaald: zo hebben stieren in het zuiden van Scandinavië vaker een stanggewei en in het noorden van Scandinavië vaker een schoffelgewei. Het gewei wordt ieder jaar tussen december en maart afgeworpen. In april zal het weer aangroeien en tussen augustus tot eind oktober wordt de basthuid afgeschuurd.
Het Eland leeft voornamelijk van scheuten en twijgen van bomen als de Grove Den. Ook eet het de schors van Wilgen en Ratelpopulieren. ’s Zomers bestaat het dieet grotendeels uit grotere Kruiden, bladeren en Waterplanten. In de herfst eet het vaker granen. ’s Winters eet een Eland gemiddeld zo’n tien kilogram aan twijgen en scheuten per dag.
Het Eland komt voornamelijk voor in naaldbossen. Het heeft een voorkeur voor meer drassige streken als riviervalleien en meren. Het Eland is een uitstekende zwemmer en is regelmatig in het water te vinden. ’s Winters zoekt hij drogere gebieden op.
Elanden uit Noord-Amerika, Oost-Siberië, Mongolië en Mantsjoerije worden soms als een aparte soort bekeken. Bij een dergelijke indeling zouden er in het brede gebied, van Centraal-Siberië tot het noorden van Buiten-Mongolië, hybriden van het Eland leven.
De Europese Elanden komt voor in Fennoscandinavië, de Baltische staten, Tsjechië, Polen en Wit-Rusland. Elanden uit Polen steken de grens over en verblijven enige tijd in het oostelijke deel van Duitsland.
Elanden leven over het algemeen solitair. ’s Winters kunnen ze zich echter verzamelen in kleine gemengde kudden. Een volwassen vrouwtje is in deze groepen de leider. De meeste Elanden zullen niet wegtrekken, maar in Rusland kan het dier wel 150 kilometer reizen van de zomer- naar de wintergebieden. In de bronsttijd trekt een mannetje enkele dagen met een vrouwtje op.
De kalveren worden geboren na een draagtijd van 235 dagen. Jonge vrouwtjes krijgen meestal slechts één kalf, oudere vrouwtjes krijgen vaker tweelingen. Ook drielingen komen voor. Elandvrouwtjes kunnen nog drachtig zijn als ze twintig jaar oud zijn. Het kalf heeft een roodbruine vacht. Na twee tot drie dagen kan het jong zijn moeder volgen.
Het kalf weegt bij de geboorte zo’n 11 tot 16 kilogram. Binnen een maand verdubbelt het zijn lichaamsgewicht. Daarna groeit het één kilogram per dag. Aan het einde van de eerste herfst zal bij het mannetje het eerste gewei gaan groeien. Het kalf blijft bij zijn moeder tot tien of vijftien dagen voordat de moeder het volgende kalf zal werpen. Dan zal de moeder haar jong wegjagen. Het Eland wordt over het algemeen in het tweede jaar geslachtsrijp en kan maximaal 27 jaar oud worden.
Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Eland
Elanden zijn het grootste lid van de Hertenfamilie. De grootte, kracht en de brons kreet die Elanden in het voorjaar ten gehore brengt zijn bijzonder imposant. Het Eland uit hiermee luid galmend zijn vreugde en trots. Het Eland leert ons dat we onze trots over een behaald succes luidkeels met vreugde mogen uiten. Zo kunnen we anderen meeslepen in die vreugde en hun vrolijkheid brengen.
Het Eland brengt je een gevoel van eigen waarde en vreugde. Als leraar vertelt het je dat je altijd wel een reden hebt om je goed te voelen over iets wat je hebt gepresteerd.
Mensen met de kracht van het Eland hebben in hun leven vele ervaringen opgedaan en weten hoe dit door te geven aan anderen. Zij scheppen vreugde in de rol van leraar. Ze moedigen anderen aan, geven waarschuwingen en geven raad.
Elanden zijn de grootste geweidragende dieren en stralen daardoor een enorme robuustheid en kracht uit. Het Eland staat bekend als symbool van moed en dapperheid. Een Eland is niet bang om te vechten voor wat hij wil, zelfs niet als dit kan leiden tot een afgebroken gewei of zelfs de dood. Een Eland zal geen gevecht starten als zijn verlies op voorhand duidelijk is. Mensen die Eland-energie bij zich dragen, weten wanneer vriendelijkheid op zijn plaats is, of wanneer ze voor zichzelf moeten opkomen en wanneer ze zich best op de achtergrond stellen.
Elanden zeggen je ook dat jij en enkel jij, in de positie bent om keuzes te maken in het leven. Het Eland vertelt jou dat jij je op geen enkele manier hoeft te schamen. Niemand heeft het recht om jou onder druk te zetten.
Voel je vrij om anders te zijn. Jij hebt het recht om keuzes te maken die afwijken van de gebaande paden. Het Eland leert je om trots te zijn op jezelf en te staan voor wie jij echt bent. Individualiteit is jouw kracht.
Het gewei doet dienst als een psychische antenne waardoor het Eland verbonden is met onmetelijke wijsheid, maar soms ook met buiten wereldse, onbegrijpelijke ideeën. Indien het Eland je in contact brengt met deze wijsheden, is het belangrijk om te leren vertrouwen op je eigen inzichten, ongeacht wat de buitenwereld daarvan vindt. Het Eland kan je daarbij morele ondersteuning bieden. Het Dier staat namelijk symbool voor zelfrespect en trots, zonder afhankelijk te zijn van bijval uit de buitenwereld.
Omdat mannetjeselanden solitair leven, gaan ze ook gewoon hun eigen gang. Zij hoeven zich dus niet aan te passen aan een kudde en kunnen vrijuit luisteren naar hun innerlijk oor. Luisteren naar jouw innerlijke stem, in plaats van naar de stemmen daarbuiten. Het Eland heeft uitstekende oren en bij de mannetjes dient het enorme gewei als een grote antenne om geluiden op te vangen. Mocht je ook gevoelig zijn voor externe geluiden, raad de Eland je aan je regelmatig af te sluiten voor geluiden van buitenaf en voldoende ‘me-time’ in te lassen.
Eland draagt de energie om meer naar je eigen innerlijke stem te luisteren. Het Eland helpt je bij het vinden van jezelf zodat je je levensdoel verder kan ontwikkelen. Je hoeft dan niet je ware gevoelens, geloof of je ware zelf wegstoppen.