Algemeen:
De Waterbuffel of Karbouw is een zoogdier uit de familie van de holhoornigen (Bovidae). De wetenschappelijke naam van dit Rund werd als Bos Bubalis in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Het is de gedomesticeerde ondersoort van de Wilde Waterbuffel (Bubalus Arnee). Karbouw is de benaming voor gedomesticeerde Waterbuffels.
De voorouders van gedomesticeerde Waterbuffels leefden waarschijnlijk in Zuid-Azië, van India tot Indochina. De wilde Waterbuffel is bedreigd en komt maar in een beperkt aantal in beschermde gebieden voor.
Waterbuffels worden al ongeveer vijfduizend jaar gedomesticeerd. De Karbouw wordt vaak gebruikt als trekdier, bijvoorbeeld voor de ploeg in rijstplantages, maar ook vóór karren en wagens. Daardoor staat het bekend als de levende tractor van het Oosten. Een Karbouw kan door zijn verzorgers bereden worden.
De Waterbuffel heeft een schofthoogte van 1,5 tot 1,9 meter en een lengte van 2,40 tot 3 meter. De staart is 60 tot 100 centimeter lang en borstelig op het uiteinde. Hij heeft een grijszwarte, dunne vacht met lange haren. Het onderste deel van de poten is soms vaalwit tot op de knieën. Volwassen dieren zijn echter bijna naakt en de huid is donkergrijs.
De Stieren hebben grote hoorns die maanvormig naar achteren buigen. De hoorns hebben diepe groeven en kunnen tot twee meter overspannen. De Koeien zijn kleiner dan de Stieren en hebben kleinere hoorns. Volwassen dieren kunnen 300 tot 1200 kg zwaar worden.
Buffelmelk, kan gedronken worden en heeft een hoog vetgehalte. De melkproductie van sommige rassen is zo hoog dat deze de productie van Melkkoeien benadert. De gestremde melk is de traditionele grondstof voor de Italiaanse mozzarella di Bufala (Buffelmozzarella). Het vlees van dit Rund kan gegeten worden. De huid levert de grondstof voor taai en stevig leer.
Waterbuffels leven van gras en bladrijke watervegetatie. Ze grazen ‘s morgens en ‘s avonds, af en toe ook ‘s nachts. In het heetste deel van de dag zoeken ze modder op om af te koelen en zich te beschermen tegen insecten. Waterbuffels hebben geen territorium. De Koeien en hun kalveren leven in kuddes van ongeveer dertig Waterbuffels. Jonge Stieren blijven ongeveer tot hun derde jaar bij de kudde. Daarna vormen ze groepen van ongeveer tien exemplaren met andere jonge Stieren.
In trekkende kuddes maken Waterbuffel knorrige en snuivende geluiden; loeien is zeldzaam. De Stieren snuiven en stampen op de grond voordat ze een aanval inzetten, wat ze doen om zich te verdedigen of hun dominantie aan te tonen. Waterbuffels horen en ruiken heel goed. Waarschijnlijk hebben geuren een belangrijke rol bij de communicatie, minstens bij het paren.
De voortplanting is in sommige streken seizoensgebonden, namelijk na het regenseizoen. Stieren paren met meerdere Koeien. De koeien krijgen ongeveer om de twee jaar een Kalf. De dracht duurt negen à elf maanden. Het zogen duurt zes tot negen maanden. Koeien zijn ongeveer na anderhalf jaar geslachtsrijp, Stieren na drie jaar.
In het wild kunnen waterbuffels zo’n 25 jaar oud worden en in gevangenschap werd de langstlevende waterbuffel 29 jaar.
De Waterbuffel kent maar weinig natuurlijke vijanden. Hun hoorns zijn een geducht wapen. Alleen tijgers nemen het soms op tegen de Waterbuffel. Om zich daartegen te verdedigen troepen Waterbuffel vaak samen; vallen ‘in lijn’ de aanvallende Tijger aan en krijgen dan meestal de overhand. Tijgers concentreren zich dan ook meer op afgescheiden of jonge dieren. Mensen vormen ook een belangrijke bedreiging voor de Waterbuffel door de jacht en het vernietigen van zijn habitat. Daarnaast vormen ziekten van gedomesticeerde Waterbuffels een dreiging voor de in het wild levende Waterbuffels.
Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Waterbuffel
De Waterbuffel, Karbouw en de Amerikaanse Buffel of Bizon lijken geen familie van elkaar. Maar de symbolische betekenis van de Waterbuffel en de Bizon mag je met elkaar vergelijken, omdat ons onderbewuste met archetypes werkt.
Het woord Buffelen, heeft in het Nederlands een negatieve betekenis, zoals schranzen en massaal ergens overheen lopen. De Waterbuffel brengt echter de reminder dat er altijd voor je gezorgd wordt en dat jouw houding ten opzichte van overvloed de rest van de planeet beïnvloed. Het is het besef dat overvloed aanwezig is wanneer alle verwanten als heilig worden geëerd en wanneer dankbaarheid naar ieder deel van de schepping wordt geuit.
Samengevat kan men zegt de Waterbuffel, net zoals de Bizon, vraagt om dankbaar te zijn en de aanwezige overvloed te vieren. Je hulpvaardig op te stellen naar de noden van alle schepselen, je bewust richten naar harmonie en het bewust vieren van alle gaven die je al hebt ontvangen.
Zijn er nog onbewuste thema’s, waaraan je wilt werken?